Ulica Zaporoska we Wrocławiu


Ulica Zaporoska to dwujezdniowa aleja, która rozciąga się w południowej części Wrocławia, niegdyś znanej jako Krzyki. Jej znaczenie komunikacyjne jest nie do przecenienia, bowiem łączy ulicę Grabiszyńską z placem Powstańców Śląskich. Z kolei na placu, ulica ta spotyka się z ulicą Powstańców Śląskich oraz Sudecką, co czyni ją ważnym węzłem komunikacyjnym w tej części miasta.

Aleja została zaprojektowana na przełomie XIX wieku, w czasach kiedy budowano nową dzielnicę w Wrocławiu z inicjatywy cesarza Wilhelma I Hohenzollerna (Kaiser-Wilhelm-Viertel). Wówczas nosiła nazwę Hohenzollernstraße i sięgała znacznie dalej niż współczesny plac Powstańców Śląskich. Należy jednak dodać, że podczas oblężenia Festung Breslau w czasie drugiej wojny światowej, niemal cała zabudowa przy dzisiejszej Zaporoskiej została zniszczona, a jedynie kilka kamienic na zachodniej stronie przetrwało ten trudny okres.

W okresie powojennym ulica zmieniła swe imię na ulicę Sudecką. Historia przemian nazwy tego miejsca sięga roku 1969, kiedy ulicy w Zaporożu nadano nazwę „Wrocławska”. Wrocław, pragnąc w odpowiedni sposób uhonorować ukraińskie miasto, postanowił przekształcić fragment ulicy Sudeckiej, rozciągający się od Grabiszyńskiej do placu Powstańców Śląskich, na ulicę Zaporoską. Cała aleja ma długość około 1,3 kilometra, a jej przedłużeniem na południe jest ul. Sudecka, natomiast na północ – ul. Szpitalna.

Wzdłuż Zaporoskiej znajdują się trzy charakterystyczne place:

  • najdalej na północ trójkątny plac, znany obecnie jako Skwer Ptasi Zagajnik, dawniej Hohenzollernplatz, a później Plac Jakuba Szeli, ze względu na punktową zabudowę obszaru jest praktycznie nieczytelny,
  • drugi, znajdujący się na skrzyżowaniu z Gajowicką, ma okrągły kształt oraz klomb kwiatów pośrodku – nazwany został Rondem Żołnierzy Wyklętych 3 października 2012 roku,
  • trzeci jest prostokątnym placem na skrzyżowaniu z ul. Zielińskiego, noszącym imię Ludwika Hirszfelda; przed wojną przemianowano go na Franz-Seldte-Platz, a po wojnie do 1954 roku funkcjonował jako plac Prostokątny.

W latach 70. XX wieku na placu Hirszfelda zrealizowano kompleks mieszkaniowo-handlowo-usługowy wedle projektu architekta Leszka Tumanowicza. Ulica Zaporoska, dzięki swojej szerokiej nawierzchni, prócz codziennych funkcji komunikacyjnych, wykorzystywana jest również podczas kolarskich kryteriów ulicznych. Zazwyczaj obie jezdnie, każda o długości około 800 metrów, służą do wyścigów, które odbywają się w kierunkach północ-południe i odwrotnie.

Przypisy

  1. Nadanie nazwy rondu imienia Żołnierzy Wyklętych.

Oceń: Ulica Zaporoska we Wrocławiu

Średnia ocena:4.8 Liczba ocen:8