Kładka Muzealna

Kładka Muzealna to wnikająca w malowniczy krajobraz Wrocławia pieszo-rowerowa konstrukcja, która łączy bulwar Xawerego Dunikowskiego z przepięknym kanałem, prowadzącym do basenu przystani Zatoka Gondoli. Historia tej kładki sięga aż 1886 roku, kiedy to na jej miejscu zbudowano drewnianą wersję. Warto zaznaczyć, że w 1928 roku zdecydowano się na nową, bardziej nowoczesną konstrukcję, wykonaną w technologii żelbetowej w postaci dwuprzegubowego łuku.

Łączna długość kładki wynosi 30,3 metra, a jej szerokość to 4 metry. Pokrycie pomostu wykonano z bitumicznego materiału, co zapewnia komfort użytkowania. Nośna konstrukcja składa się z żelbetowego łuku o rozpiętości 20,50 metra i strzałce wynoszącej 2,30 metra. Znaczące parametry dotyczące grubości materiału to: 0,42 metra w wezgłowiach oraz 0,30 metra w kluczu. Płyta żelbetowa, która stanowi podstawę pomostu, jest dodatkowo wspierana przez ścianki o grubości 0,20 metra wykonane w tej samej technologii, które opierają się na wzmocnionych skarpach (przyczółkach) zarówno lewego, jak i prawego brzegu rzeki.

Na kładce, dla zwiększenia bezpieczeństwa, zamontowano stalowe balustrady z płaskowników. Z punktu widzenia lokalizacji, na północ od kładki rozciąga się koryto rzeki Odra, a dalej można dostrzec Ostrów Tumski. W zachodnim kierunku znajduje się natomiast zieleniec, również znany jako bulwar nadrzeczny (Promenada Staromiejska), oraz Bastion Ceglarski. Na południu oglądać można przystań, a na wschodzie przyciąga wzrok Muzeum Narodowe, będące kolejną atrakcją tego regionu.