Punktowiec przy ulicy Jastrzębiej we Wrocławiu

Punktowiec przy ulicy Jastrzębiej to wyjątkowy budynek mieszkalny, którego historia sięga roku 1967. Został on zaprojektowany we Wrocławiu przez architekt Marię Kiełczewską, która stworzyła projekt o charakterze powtarzalnym. Dzięki temu, koncepcję tej budowli z powodzeniem zastosowano w kolejnych lokalizacjach miasta, co pozwoliło na zredukowanie kosztów i uproszczenie procesu budowlano-projektowego.

Pod względem architektonicznym, punktowiec choćby o jedenastu kondygnacjach nadziemnych, kwalifikuje się do kategorii średniowysokich budynków. Zbudowany w technologii wielkoblokowej, charakteryzuje się dużym rzucie poziomym kondygnacji, co sprzyja wydzieleniu większej liczby lokali mieszkalnych na danej piętrze. Te cechy, jak również inne atuty techniczno-ekonomiczne, przyciągały uwagę potencjalnych nabywców oraz spółdzielców.

Styl architektoniczny budynku można określić jako modernizm, z wyraźnymi odniesieniami do nurtu zwanego modernizmem rzeźbiarskim. Bryła obiektu jest spora, przysadzista, z dynamicznie uformowanymi ryzalitami oraz loggiami na elewacjach południowych i północnych, co tworzy wrażenie wertykalności. Dodatkowo, narożniki budynku są w sposób przemyślany rozrzeźbione, gdzie zlokalizowane są loggio-balkony, co nadaje mu unikalny charakter.

Jeżeli chodzi o lokalizacje podobnych punktowców, powstały one w wielu obszarach Wrocławia, w tym:

• rejon ulicy Borowskiej (Osiedle mieszkaniowe „Huby”): ulica Gliniana 23, ulica Wesoła 1, ulica Przestrzenna 1,
• rejon ulicy Fiołkowej (Górka Wiatraczna): ulica Grabiszyńska 311, 313, 315,
• rejon ulicy Jastrzębiej: ulica Jastrzębia 9, 13, ulica Racławicka 20,
• rejon ulicy Kamiennej: ulica Kamienna 2, 4, 6,
• rejon ulicy Sokolej: ulica Sokola 49, 51.