UWAGA! Dołącz do nowej grupy Wrocław - Ogłoszenia | Sprzedam | Kupię | Zamienię | Praca

Heinrich Albertz

Beata Ilczyszyn

Beata Ilczyszyn


Heinrich Albertz, urodzony 22 stycznia 1915 roku we Wrocławiu, to postać, która zapisała się na kartach historii Niemiec jako ksiądz, teolog oraz polityk związany z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec (SPD). Swoje umiejętności i zaangażowanie wykorzystał pełniąc funkcję burmistrza Berlina Zachodniego w latach 1966–1967.

Jego działalność nie tylko w sferze religijnej, ale także politycznej, miała istotny wpływ na rozwój społeczny i kulturalny regionu, w którym żył. Po długiej i znaczącej karierze, Heinrich Albertz zmarł 18 maja 1993 roku w Bremie, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo.

Życiorys

Heinrich Albertz przyszedł na świat 22 stycznia 1915 roku w Breslau, w rodzinie teologa ewangelickiego. Po ukończeniu matury w 1933 roku podjął studia z zakresu teologii w Breslau, Halle oraz Berlinie. W trakcie swojego kształcenia związał się z Kościołem Wyznającym, który był postrzegany przez reżim nazistowski jako organizacja nielegalna. W ramach swojej działalności podróżował jako kurier do Holandii i Danii, zajmując się sprawami kościoła.

Po studiach Albertz pracował jako nauczyciel prywatny oraz pastor. Jego działalność nie była wolna od problemów – był wielokrotnie aresztowany, a jego sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu, gdy „dobrowolnie” zgłosił się do służby w Wehrmachcie. Otwarcie wspierał Martina Niemöllera, luterańskiego pastora, teologa i działacza antynazistowskiego, co doprowadziło do jego osadzenia w więzieniu w Glatz.

W 1946 roku, po zakończeniu II wojny światowej, Albertz wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) oraz objął stanowisko ministra w rządzie Dolnej Saksonii w latach 1948–1955, na czele którego stał Hinrich Wilhelm Kopf. W 1950 roku zasiadł w prezydium SPD, a w latach 1950–1965 przewodniczył stowarzyszeniu opieki społecznej nad robotnikami – Arbeiterwohlfahrt (AWO).

W 1961 roku Albertz został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Williego Brandta w Berlinie Zachodnim. Po zakończeniu kadencji Brandta w 1966 roku, sam objął jego stanowisko. Jego ministrowanie zakończyło się 26 września 1967 roku w związku z tragicznie zmarłym Benno Ohnesorgiem, 28-letnim studentem, który zginął od kuli policjanta podczas protestów przeciwko wizycie szacha Iranu – Rezy Pahlawiego. To wydarzenie zapoczątkowało intensywne protesty studenckie w Niemczech, które miały miejsce w latach 1967-1968.

W latach 1970–1979 Albertz ponownie podjął pracę pastor, tym razem w Berlinie. Gdy 27 czerwca 1975 roku Ruch 2 Czerwca porwał Petera Lorenza, szefa berlińskiej CDU i kandydata tej partii na burmistrza Berlina Zachodniego, Albertz dobrowolnie oddał się w ręce terrorystów, w zamian za co Lorenzo został uwolniony. Następnie poleciał z nimi do Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu.

Heinrich Albertz zmarł 18 maja 1993 roku w Bremie, pozostawiając po sobie znaczący ślad w historii Niemiec.

Przypisy

  1. Uwe Soukup. Heinrich Albertz Abgeschossen von den własnymi genossen. „Der Tagesspiegel”, 26.09.2007 r.
  2. BERLIN / REGIERUNGSKRISE Cher ami. „Der Spiegel”, 02.10.1967 r.
  3. Heinrich Albertz trat zurück. „Die Zeit”, 29.09.1967 r.
  4. a b c d e f g h i j k Heinrich Albertz Regierender Bürgermeister vom 02.12.1966 bis 19.10.1967. [w:] Berlin.de [on-line]. [dostęp 05.02.2017 r.]
  5. a b c d Edition Luisenstadt: 1809 an der Spitze Berlins: Heinrich Albertz. 1998. [dostęp 02.02.2017 r.]

Oceń: Heinrich Albertz

Średnia ocena:4.77 Liczba ocen:19