Waldemar Zausz

Waldemar Krzysztof Zausz, urodzony 5 marca 1952 roku we Wrocławiu, to znacząca postać w świecie sportów walki, polski judoka, który zdobył miano olimpijczyka na igrzyskach w Montrealu w 1976 roku.

Swą przygodę ze sportem rozpoczął w roku 1962, początkowo stawiając pierwsze kroki w pływaniu. Jednak w 1967 roku postanowił skoncentrować się wyłącznie na judo, co okazało się trafnym wyborem w kontekście jego przyszłej kariery. Jako utalentowany zawodnik, reprezentował drużynę Gwardii Wrocław.

W 1970 roku Zausz odniósł swój pierwszy ważny sukces na międzynarodowej arenie, zdobywając brązowy medal Mistrzostw Europy juniorów w kategorii wagowej do 93 kg, co z pewnością przyczyniło się do wzrostu jego popularności i rozwoju kariery sportowej.

W ciągu swojej kariery zdobył wiele medali podczas krajowych mistrzostw, w tym:

• złoty medal w kategorii ciężkiej (95 kg) w latach 1973–1977 oraz w 1979 roku,
• złoty medal w kategorii open w latach 1975, 1976 oraz 1979,
• srebrny medal w kategorii ciężkiej w latach 1980 oraz 1982,
• brązowy medal w kategorii ciężkiej w latach 1970, 1972, 1978 i 1983,
• brązowy medal w kategorii open w roku 1980.

Zausz wziął również udział w mistrzostwach Europy w 1976 roku, które odbyły się w Kijowie, gdzie zajął 5. miejsce w kategorii open. Jego występ podczas igrzysk olimpijskich w Montrealu obejmował starty w zarówno kategorii ciężkiej, jak i open, gdzie niestety w obu przypadkach zakończył zmagania w eliminacjach, przegrywając pierwsze walki.